Alphe D'HuZes 2012.

Goede dag Kanjers

Ik heb de hele week samengevat op mijn blog en maak jullie allemaal deelgenoot. Ik wil jullie maar ook onze aanhang bedanken voor een onvergetelijke Alpe D, HuZes 2012!! Lieve mensen het ga jullie goed en vooral gezond blijven!

Op naar de reünie, Emiel gaat dit proberen te plannen na de vakantie.

Beste lieve lieve mensen!, wat een week en deze begon op zondag in alle vroegte zo rond 5.00 uur. Spullen controleren en op naar mijn teamleden die met mij mee zouden rijden eerst Josina, daarna Fiona en dan naar de chauffeur en teamcaptain Ronald die al in de auto met zijn succesverhaal zou beginnen want Ronald zou de heen en terugreis ruim 2100 km achter het stuur gaan zitten en dat vonden wij prima!.

Onderweg regen regen en nog fellere regen en de weersvooruitzichten in en rond de Alp niet al te best dus alles meegenomen echter naar later bleek een goede misrekening.

     

In de avond aangekomen waar ook onze andere teamleden waren gearriveerd onder aan de berg en Hendrik Jan bovenop de berg samen met zijn vrouw Marian en mijn vrouw Elles die later op de donderdag uitstekende verzorgers bleken te zijn!

Eerst maar even de boel uitgeladen en daarna voor het eten naar boven en warempel de mannen en vrouwen die nog niet eerder de berg beklommen hadden werden een beetje stil en vroegen zich af of ze dit wel konden een keer of 3 of 4 of 6 tegen deze berg op fietsen op 1 dag!

Na het eten en de eerste kennismaking met de top van de alp naar beneden voor de eerste nachtrust.

Maandagmorgen de regen was verdwenen en het eerste ontbijtje naar binnen inclusief een heerlijke fruit shake van Emiel ( voor een weeshuis aan fruit meegebracht).

Na het ontbijt ons gereed gemaakt voor de kennismakingsklim naar boven in een stralende zon. Boven aangekomen begon het gebruikelijke ritueel bij de fietsenmaker (toch maar een tandje erbij voor de zekerheid).

Later in de middag ging Zeger met de auto richting Grenoble alwaar zijn vrouw en de moeder van zijn vrouw waren aangekomen in het hotel om Bram zijn oogdruppels ( Bram ging op een echte rooie lijken met zijn oog) en de kilometerteller van Bram die hij ook achter gelaten had in Nederland.

   

Maandagavond heerlijk gegeten met het hele stel beneden en de dis was klaargemaakt door chef Cuisine Emiel alias Jamie O., biefstuk met alles erop en eraan en na een heerlijke kop koffie grenzeloos praten over hetgeen komen ging en na een wijntje lekker slapen.

Dinsdagmorgen wakker geworden met een prachtig zonnetje en zowaar buiten ontbeten met een gekookt eitje en er zouden nog meer eitjes volgen, Bram ontpopte zich als de eierkoning en de bijnaam Kattemor (de mythe gaat over het vermoorden van een kat in de middeleeuwen door een verre voorvader en Bram gaat er prat op de laatste overgeblevene te zijn) zou eigenlijk moeten veranderen in Bram ......

Na het ontbijt gingen de dames op pad richting Col Ornon voor een paar km klimmen en daarna richting de mannen van de dames die ergens op een camping verstopt zaten en de mannen zonder Hendrik Jan richting stuwmeer alwaar wij nog een klein stukje klimwerk hebben gedaan, Zeger en Emiel zich hebben vermaakt in een bergbeekje in een schitterende omgeving met dank aan Gids Ronald!

s avonds met het hele stel inclusief toen aanwezige aanhang gegeten op de berg en genoten van het prachtige weer, vooraf nog heerlijk op een terras op de berg genoten van het stralende weer. Daarna wederom afgedaald naar het huisje voor een potje kraak met de mannen en helaas moest ik toekijken en kreeg de een na de andere opdracht en heb toen maar mijn obers jas aangetrokken en vroeg of ik soms van de Catering was en ja dat was zo. De kraakpartij was een volledige walk over, slooppartij of lieten Zeger en Emiel Bram en Ronald gewoon winnen! Want donderdag zouden ze wel eens laten zien wie er kon fietsen en voor nu hadden Bram en Ronald behoefte aan een opkikker.

Alweer woensdag, de dag dat 3000 mensen de berg zouden gaan bedwingen en de start was daar om tien uur, regen oh wat jammer maar dat duurde tot iets over tien en daarna de gehele dag droog en zonneschijn. Ronald en ik gingen met de kabelbaan omhoog om de matadoren boven bij de finish te gaan aanmoedigen en dat was een fantastische ervaring want dat hadden we nog niet eerder meegemaakt de een na de ander werd onder luide toejuichingen binnengehaald en vele deelnemers en ook toeschouwers konden de tranen toen al niet bedwingen!

S, avonds de traditionele pastaparty beneden in het huisje, de koks waren dacht ik de dames Josina en Fiona bijgestaan door Jamie O. en ook de pannenkoeken werden gebakken voor de donderdag. Na het eten voorbereiden voor de dag van de waarheid en vroeg naar bed om te gaan slapen en dat kun je vergeten als Jamie en Zeger een wedstrijdje gaan doen wie het vaakst naar de WC kan in een uur.

Ach ik denk maar zo die jongens kunnen de druk niet aan. Daarna toch nog even geslapen en om ca 3.45 wakker geworden door de telefoonwekker van Jamie met de ringtone van Bonnie St, Clair Dokter Bernard en ik kan vertellen dan wil je graag die berg op.

4.30 start van Zeger en Emiel en daarna ging Ronald op weg rond 5.00 ( snode plannen zonder dat wij het wisten) een Tonnie Boltini verzet ( 28 voor en 32 achter!!!) naar later bleek ging Roald voor 4* echter het warme weer in de middag brak hem mede als mezelf volledig op maar 2013 houden we hem in de gaten.

          

Zelf ging ik met de dames om 6.00 uur op pad, ik wilde eigenlijk om 4.30 uur maar de lift die mij naar beneden moest brengen ging pas vanaf 7.00 uur in de vaart en scheelde mij anderhalf uur, de eerste klim ging geweldig en binnen anderhalf uur was ik boven en hup via de lift naar beneden en van start voor de tweede run (een lift reis duurde 1,5 uur over de top naar de andere kant van de berg en vandaar uit naar de start met een auto). Tijdens de tweede klim brak mijn schoenplaatje die ik warempel net voor vertrek had vernieuwd en daardoor heb ik ruim 8 km met een schoen vast en schoen los op de pedaal naar boven gefietst wat ongelofelijk zwaar is. ( de klim is al zwaar gewoon maar met anderhalf been niet te doen bijna).

Bovengekomen heeft mijn lieve vrouw een fietsenzaak opgezocht en gevonden en wat een geluk ze hadden nog schoenplaatjes en daarna kon de lift reis weer ingezet worden op naar de derde klim.

Beneden aangekomen brak de zon volledig door en steeg de temperatuur binnen 10 minuten naar ruim dertig graden en de derde klim werd er een van drinken, water in de nek en zien boven te komen wat uiteindelijk lukte maar moed om de 4e klim aan te pakken was er niet meer en mede door de zware inspanning van de 2e klim niet realistisch en om 16.00 uur zat mijn Alpe D, HuZes 2012 erop, tevreden en voldaan immers het gaat niet om mijn prestatie maar om de actie!!

Na binnenkomst bleek dat Josina en Fiona ook boven waren aangekomen voor de derde keer en na een half uur kwam ook Ronald binnen voor de derde keer hij was denk ik 45 minuten eerder gestart en ik had hem kennelijk ergens ingehaald maar had ik niet in de gaten. Ook voor de dames en Ronald zat het erop.

De volgende was Bram, alle moed en kracht verzameld voor zijn 2e beklimming!! Top Bram want na een geduldige tocht kwam hij boven!

Nu maar wachten in spanning op Emiel en Zeger, rond 17.10 waren ze gezamenlijk boven voor de 5e keer en na een korte inspectie van het fysieke en een soepje naar beneden voor de zesde keer en ja zo even voor acht uur kwamen de mannen boven Hulde Hulde!, ik wist van 2011 dat het mogelijk was en zeker voor deze mannen na gedane trainingsarbeid echter de omstandigheden waren in 2011 veel beter dan nu, dik 30 graden en op het laatst een strakke wind tegen vanaf bocht 20 naar 21.

Moe maar voldaan gingen we naar beneden en hebben daar na gesproken en gegeten, Bram had weer heerlijke eitjes gekookt en op een toastje smaakt dat bijzonder goed. Drie van onze jongens Bram, Zeger en Emiel gingen nog op zoek naar eetbaar vet spul in het dorp en kwamen uit bij een Chinees die pizza,s verkocht (sambal bei) terwijl de andere teamleden als een blok waren omgevallen

De volgende morgen, realiteit Het Zit Erop, maanden ernaar toegeleefd en nu was het alweer voorbij, huisje opruimen, schoonmaken, boodschappen doen en nog even de omgeving bekijken met Elles, Hendrik en Marian.

Aan het eind van de dag nog eenmaal naar boven voor het eten en nagenieten. Om 9.00 uur de terugreis aangevangen aangezien een ieder wilde gaan genietenvan het volgende evenement de EK Voetbal!

Tot slot dank aan een ieder en in het bijzonder het gezin die toch maar weer het mogelijk heeft gemaakt om dit te mogen doen voor het goede doel.

Daarnaast dank aan alle sponsoren voor de financiële steun! niet aan mij/ons maar aan het goede doel!

Wie weet tot een volgende keer, wanneer ook dit moge zijn!

Met enthousiaste groet,

Robert de Boer