Tourversie van de Amstel Gold race  (17 april 2004).

In 2004 is voor het eerst een tourversie van de Amstel Gold race georganiseerd op de zaterdag voor de wedstrijd. Willem ter Haar en ondergetekende (Maarten) hadden het plan opgevat om de 150 km lus te rijden. Dit is de mooiste lus door het zuidoostelijke deel van Limburg.

Zaterdag 10 april.

Vandaag zijn we het parcours gaan verkennen. We fietsten vanuit Oirsbeek via Nuth en Hulsberg naar Valkenburg. Daar zijn we begonnen met de Cauberg. Vervolgens werd koers gezet naar de Keuterberg. Omdat Willem hier onbekend was werd door hem verkeerd geschakeld. Ik hoorde een rauwe kreet en vervolgens dook hij de berm in. Opstappen lukt daar niet meer. Dus terug en opnieuw beginnen. Zo’n tweede keer gaat toch altijd beter. Er werd vervolgens koers gezet naar de Gulperberg. Het was even zoeken voor de juiste kant en toen kon het feest weer beginnen. Wat is dat toch steeds ‘genieten’ als de benen in brand staan. De volgende op de lijst is het drielandenpunt. Dat wordt via Epen, Camerig en Gemmenich bereikt. De Belgische kant is m.i. de mooiste klim naar het drielandenpunt. Vervolgens werd de kortste route naar de camping genomen. Daarvoor noch enkele bergjes bij Eys, Ubachsberg en Voerendaal moeten nemen. Na 100km waren we weer op de camping.

Vrijdag 16 april.

Willem en ik hadden vooraf ingeschreven en via internet hadden we vernomen dat de inschrijving gesloten was. Op vrijdagmiddag hebben we de startbewijzen opgehaald. Daar hoorden we dat er nog ingeschreven kon worden. De organisatie had de mededeling gedaan om een massale toeloop op zaterdag te voorkomen. We hebben toen ook Thea en Henriette ingeschreven voor de 50 km. Ook Marinus van de Groep, die we daar tegenkwamen, kon inschrijven. Nadat we enkele vreselijk lelijke zonnebrillen hebben gepast en daar ons commentaar op hebben gegeven, alle mensen liepen meteen weg, zijn we weer teruggegaan naar de camping voor een gepaste voorbereiding,

Bami met gebakken uien, eieren, sate en veel sambal, bier en wijn. Daar kan het dus niet aan liggen.

Zaterdag 17 april.

Vandaag begonnen met een ontbijt met gebakken eieren. Volgens Willem het beste ontbijt voor fietsers. Op advies van Willem werd ook het lunchpakket voorzien van gebakken eieren. Ik constateer hier een verschuiving van rooie pillen naar gebakken eieren. Ik vermoed dat rooie pillen spierverslappend werken en dat Thea geklaagd heeft over dit bijverschijnsel.

Om half negen zijn we gestart. Doordat we transponders meegekregen hebben, werden de start en tussentijden doorgegeven via SMS. Zo waren de verrichtingen van de dames ook goed te volgen.

In de eerste 50 km was niet overdreven veel klimwerk. We konden dus volop genieten van het weer en de omgeving. Op 50 km werd koffie gedronken met een punt Limburgse vlaai. Na de koffie konden we meteen beginnen aan de klim van de Loorberg. Daar moest ik opvallend lang wachten op Willem. Halverwege de klim kwam hij erachter dat zijn bidon nog op het terras stond dus kon hij weer terug.

Het begon nu wat heuvelachtiger te worden. Na de Gulperberg moest er even voorzichtig afgedaald worden. Een voorganger was namelijk tijdens de afdaling op een tegemoetkomende auto gedoken en lag gewond op de straat. Gelukkig werd door omstanders goed gereageerd. Na dit incident werd via Mechelen een lus door België gemaakt. Op weg naar Epen moesten we de weg af om ca. 1 km lopend over een grindpad de route weer op te pakken. De originele route werd versperd door diverse politiewagens, ambulances en de traumahelikopter. Wederom was iemand behoorlijk hard tegen het wegdek gegaan.

Toen we weer op de fiets zaten reden we via Epen, Camerig en Gemmenich (B) naar het drielandenpunt.

Na ca. 100 Km werd in Vijlen aangelegd voor een hartig soepje. Begonnen werd aan de laatste en moeilijkste 50 km. Na de Kruisberg werden vervolgens de Eyserbosweg, Huls, Bergseweg en Fromberg genomen om aan de voet van de Keuterberg aan te komen. Nu werd door Willem goed geschakeld zodat we beide, slalommend tussen diegenen die moesten lopen, op de fiets boven konden komen. Na 10 km nagenoeg vlak met een schitterende afdaling kwamen we aan de voet van de Cauberg.

Na de finish wachtte ons eeuwige roem, een ‘gouden’ Amstel flessenopener, een zonnig terras, fijne muziek en koude blikjes Amstel. Al met al was dit een schitterende dag. En absoluut, volgend jaar hopelijk met meer ‘mikkers’, voor herhaling vatbaar.

Maarten.

Route kaart + hoogte profiels  klik hier