Mijn eerste seizoen MIK '80.

Begin maart had ik mij aangemeld als nieuw lid van toerclub Mik ‘ 80

Als nieuw lid bezocht ik dan ook op 6 maart 2004 de jaarvergadering waar ik kennis kon maken met een groot aantal leden.

Op deze vergadering kreeg ik de indruk dat er een goede saamhorigheid binnen de club was.

Om de saamhorigheid te vergroten werden 5 data aangegeven met als doel met zoveel mogelijk leden een tocht te fietsen. Hierbij waren inbegrepen de openingstocht en sluitingstocht.

Zo werd er op 27 maart begonnen met naar wat ik gehoord heb grote groep. Ik moest door mijn gedwongen verblijf in Suriname helaas verstek laten gaan.

De kop was er af en het aantal deelnemers was groot.

Zoals afgesproken op de ledenvergadering werd op de trainingsavonden gestart met de langzame en snelle ploeg. Ook dit lukte redelijk. De eerste avonden was het regelmatig elkaar met een vragende blik aan kijken wie gaat er met de snelle of wie gaat met de langzame ploeg mee. Voor mij was dit nooit een discussie, mijn plek stond reeds vast “de langzame ploeg dus”. In de begin weken bleek dan dat de langzame ploeg bestond uit twee of drie fietsers. Ik heb die tijd wat achter Klaas aangereden en heb toen ook regelmatig gedacht is dit wel de langzame ploeg en is fietsen wel zo leuk. Echter bleek direct al dat de animo voor de langzame ploeg niet groot was of dat ik zelf als nieuweling de enige was. Menig keer heb ik op de trainingsavonden gedacht “geen langzame ploeg geen Timmetje”. Maar toch reed ik dan weer met “de mannen” mee. Hartkloppingen – zweetuitbraken en nachtelijke krampen trotserend. Maar ik merkte dat naar mate ik meer kilometers reed het steeds beter ging

Omdat ik ook eens wat anders wilde sprak ik met Henk van de Mheen af om op 30 april een tourtocht in Nijkerk te gaan rijden. Ik durfde dit wel aan want hij had mij immers met de trainingen ook al diverse keren uit de wind gehouden en terug gebracht naar de groep. Net voor dat we zouden starten kwamen we Nico tegen en reden wij met drie Mikkers weg. Nou dat heb ik geweten. Het was niets anders dan zweten en afzien. Om deze twee bij te houden moest ik diep gaan, waardoor ik er niet toe kwam om te eten en te drinken. Dus na ongeveer 40-45 km was de pijp van (Maarten was er niet) dus Tim geheel leeg. Na overleg met Henk en Nico besloot ik heel rustig naar huis te fietsen zodat zij de tocht af konden maken.

Achteraf heb ik van deze dag veel geleerd. Ik had ook op trainingsavonden ontdekt dat het absoluut niet stom is om aan te geven dat het te hard gaat, met name in het begin. Daar schaam ik me nu ook niet meer voor en het voorkomt overbelasting en ergernis.

Ik hoorde tijdens de saamhorigheidsrit van 8 mei diverse leden praten over de Friese 11 steden tocht.

Dit waren veelal fietsleden die ik tijdens deze saamhorigheidsrit voor de eerste keer zag. Deze mensen heb ik hierna nog een keer ontmoet bij het maken van de foto sessie. Ik ben na die tijd de meeste wel eens tegen gekomen maar dan helaas als individu.

De rest van het seizoen heb ik gefietst met een beperkt aantal leden die kozen in clubverband te blijven rijden. Zo heb ik met Henk – Pieter en Gerard nog enkele tochten en trainingstochten gereden. Ik denk hierbij aan het rondje Amerongse Berg (3x op) en zijn er diverse trainingsavonden volbracht met de driedaagse groep, waarbij de week voor de driedaagse de Posbank diverse keren op en af werd gereden.

Jammer was het einde waarbij voor mij de slotrit een deceptie was. Omstreeks 10.00 uur werd er met 7 Mikkers gestart voor de slotrit. De rit werd er een, waarbij de saamhorigheid een beter lot verdiend had.

Al met al was het voor mij een goed – leerzaam seizoen. Ik heb van diverse Mikkers goede adviezen gehad waardoor ik dit seizoen 4782 km heb kunnen rijden. Hierbij ben ik 17 kilo lichter geworden. Ik hoop gezond te blijven en volgend seizoen wederom bij de Mik’ 80 te kunnen fietsen. Maar dan wel met een grotere groep zowel bij de snelle als de langzame groep.

De nieuweling,
Tim Elverding.