Grebbelinietocht 2 april 2005.
Afgesproken om 7.15 uur bij de C1000, Tim, Nico, Dirk-pieter en Henk, Pieter
zouden we ophalen bij viaduct Nieuwland en Willem en Maarten zouden met de auto
naar Leusden komen.
Rustig naar Leusden gefietst (wel koud) , daar aangekomen inschrijven, de een
voor 120 de ander voor 160 km en natuurlijk eerst een bakkie, hebben we die
alvast gehad.
Het ging allemaal voortvarend,
lekker tempo zo rond de 34 km/u.
De weilanden waren nog wit van de vorst.
Richting Austerlitz langs de zandafgraving naar Weersum, Veenendaal.
Op een gegeven ogenblik reden we verkeerd, dit was het moment voor Nico om te
zeggen dat hij de 100 km ging fietsen, dus was hij overal de eerste en
natuurlijk geen controlepost, want hij was te vroeg.
Dat hij de 100 km ging fietsen, kan de oorzaak zijn dat hij al 2 keer pech had met de ketting en hij moest ook nog een beetje op tijd thuis zijn.
Dus de rest verder, Dirk-pieter al een beetje op zijn tandvlees (Ik kon zijn gedachten lezen van was ik maar met Nico meegegaan).
Splitsing 120 km / 160 km, even dubben met elkaar.
Wie gaat 160, Henk en Tim natuurlijk.
Dus afscheid nemen en weer verder.
160 km, Tim en Henkepie.
Samen rustig aan de klimmetjes begonnen.
Het ging allemaal perfect, ook met Tim, tot we een steil klimmetje kregen en ik
ging staan, een harde knal.
Tim ging er als een speer vandoor, hij dacht dat er op hem geschoten werd maar
helaas, het was mijn spaak.
Nou das mooi, ben ik het heuveltje opgelopen. Tim wachtte boven op mij, ja wat
nu, waar zitten we?
Daar 2 mensen,
even vragen of er een fietsenmaker in de buurt is.
Terwijl de man bezig was om hem weer los te maken sprong spontaan een andere
spaak.(nou, nu niet meer lachen).
Daar staan we dan, hoe moet
het nu verder.
Henk-Gerard gebeld maar hij was nog lang niet klaar.
Toen zei die man ,ik heb hier nog wel een nieuwe achterwiel liggen voor €60.
Ja, ik had niet genoeg geld bij me, gelukkig had Tim een chipknip bij hem.
Ik schiet wel even voor zo ,gezegd zo gedaan ,wiel er weer op en naar de kassa.
Bij de kassa aangekomen doet de chipknip het niet, nu blijkt dat de chipknip
leeg was (weer lachen ik niet).
Nou ,Tim had zijn rijbewijs wel bij zich, en hij zei ,schrijf alle gegevens maar
op, en het achterwiel laten we hier staan, die komen wij dinsdag wel ophalen en
betalen.
Goed, wij weer op weg.
Maar tot aan alle treurnis, schakelen ging niet zo best meer, Ik had eigenlijk
al geen vertrouwen in die rommelkongt.
Zou hij wat geprutst hebben aan mijn versnelling, klein fietsen ging bijna niet
meer, de bergjes op, het was aardig zwaar trappen.(dus weer balen).
-
(Maandags naar Gert hop even kijken wat er aan de hand is , nou dit was snel
verholpen er bleek een heel dun ringetje te zijn verdwenen heeft rommel zeker
laten vallen , dit was het euvel dat mijn cassette los zat)
-
Zo gaande weg richting grebbeberg.
Daarboven bij het
restaurant rechtaf, weer een beste klim.
Toen de Amerongseberg en als toetje de hoogstraat, Tim tevreden had nog genoeg
energie om op de hoogstraat nog even flink aan te zette, en ik maar puffe,
mentaal zat ik er bijna doorheen, maar goed ,moed houden.
Op de Treek opeens ,pfffffffffffffffff ja hoor lekke band.
Ik dus weer, nu zat ik echt te bale, ik heb mijn bandenlichters gepakt en wat
gebeurt er ,knapt mijn bandenligter kapot, band eraf gehaald en bandenlichters
weggegooid ,nog niet nadenkend dat de buitenband er nog omheen moest, want ik
heb voor het laatste stukje nog wel een bandenlichter nodig, dus ik weer zoeken
naar een bandenlichter.
Nou naar de ijsbreker om een cola te halen we waren net op tijd binnen 16.15
uur.
Zo zijn we rustig naar huis gefietst en waren om 17.00 thuis.
Ik heb hierbij besloten dat ik deze tocht niet meer fiets.
Henkepie.
---------------
120 km, Pieter, Maarten, Willem en Dirk-pieter.
Na de splitsing ging de tocht verder richting Wageningen, hierbij een
schitterend overzicht over rivierenland Nederland.
Na afdaling werd er over de dijk met het windje mee koers gezet richting de
Grebbeberg, valt natuurlijk niet altijd mee deze klim, was voor mij nu echter
helemaal extreem zwaar, net zoals de daaropvolgende klimmetjes < Amerongse berg,
Hoogstraat en de daar tussen zittende "kleine"klimmetjes> .
Om met het lichtste verzet de
Amerongse berg op te gaan (39x19) en het gevoel te hebben dat je Alpe 'd huez
aan het beklimmen bent is toch wel weer een beetje stimulerend om wat meer
kilometers te gaan maken zodat er net zoals jaren geleden weer gewoon met het
grote blad omhoog geknald kan worden.
Ondanks dat ik geheel kapot zat ( en door Pieter, Wim en Maarten op sleeptouw
naar Leusden ben gesleept) was deze grebbelinietocht toch wel een succes,
misschien ook wel dankzij het schitterende weer.
Dirk-pieter.
-----------------