Toeren met Piet Bout.
De Grebbelinie tocht (03-04-2004).
Eerst wil ik even terug
blikken op de afgelopen week, we hadden een zeer hoge opkomst met de
openingstocht.
Ook de opkomst van de eerste 2 trainingsavonden was zeer
bemoedigend.
Maar even bij de les blijven,
we zouden zaterdag 2 april gaan toeren met een man of zes.
Zoals gebruikelijk bellen met
Piet Bout op vrijdagavond maar geen gehoor dus eerst Der Lange maar gebeld, zijn
reactie was: ik weet het nog niet, het kan morgen wel gaan regenen.
Ik
eerst maar eens kijken op teletekst, 40% kans op regen, volgens mij is dat voor
Nederlandse begrippen zeer laag dus ik denk dat we Der Lange in Nederland niet
veel op de fiets tegen zullen komen.
Vijf minuten later telefoon, Der Lange, ik ga morgen niet fietsen want ik heb
nog veel te doen.
Dat was dus de eerste die
afviel.
Nogmaals Piet gebeld, nog steeds geen gehoor, toch fijn een toertocht
coördinator.
Nou heb ik nog één kans en dat is Henkepie bellen, zo gezegd zo gedaan.
Henk ga jij morgen fietsen, ja
maar we vertrekken van huis en gaan vervolgens 160 km fietsen, leuk voor jou
Henk maar dan ga ik niet met jou mee.
Nogmaals Piet een keer bellen
en ja hoor er wordt opgenomen, de afspraak was snel gemaakt.
Dus de volgende morgen om 7
uur de wekker, Thea schrikt ook wakker en vraagt hoe laat ben je thuis, weet ik
niet zeg ik, hoeveel kilometer ga je, weet ik ook niet zeg ik.
O dan ga je zeker met Piet
Bout zegt ze, ja zeg ik.
Aangekomen in Leusden zien we als eerste Ton Burgering maar die ging maar 100km want hij voelde zich niet lekker, vervolgens komen we Henkepie en zoonlief tegen maar die gingen gelijk op pad want die hadden nog een stukje te gaan.
Inschrijven voor de 120 km en een kopje koffie drinken, ondertussen werd Ton zenuwachtig en vertrok met de volgende woorden: ik ga vast jullie halen me wel in.
We waren dus nog maar met zijn tweeën, niet getreurd, fietsen maar, het eerste halfuur alleen maar druk met het afremmen van Piet.
Het ging van Leusden via het Maarnse gat naar Maarn daarna richting Leersum, voor Leersum haalden we Ton in Vervolgens Henk en zoon (Gerard) die hadden een lekke band gehad. Nou zeg ik, dan hebben we die vast gehad want zeg nou eens zelf, 2 lekke banden op één dag dat is toch zeldzaam.
Vervolgens door Leersum de
bordjes gevolg gaan we door een fietstunneltje ik zeg nog hè een bekend
viaductje en we fietsen weer lekker door Maarn een keertje links en een keertje
rechts en opeens krijgt er één een helder idee van volgens mijn gaan we richting
Leusden.
De route beschrijving erbij de teller stond op dat moment op 38 km
volgens de route beschrijving zouden we in Overberg moeten zitten.
Nou dacht ik bij mezelf het zal toch weer niet waar zijn als je met die donderse Piet Bout gaat fietsen komt er altijd een procentje of 20 bij, dus we houden rekening met 150 km.
Henk en Gerard besloten maar met ons mee te fietsen want ze kwamen evengoed wel aan hun kilometers.
Dus met grote spoed linearecta naar Overberg om weer op de route te komen.
In Overberg aangekomen de route
weer terug gevonden en op naar Ede waar de koffie op ons stond te wachten met de
gebruikelijk appelgebak.
Na de koffie richting Bennekom, voordat we Ede uit rijden waren Henk en Gerard nergens meer te zien dus terug maar weer, daar stonden ze,
alweer een lekke band voor Gerard, ik zeg tegen Henk: kan jij niet schreeuwen "lekke band", jawel zegt ie maar ik heb geen roze pillen op dus ik schreeuw niet zo
hard, om een lang verhaal kort te houden: Gerard heeft vervolgens die dag
nog drie keer een lekke band gehad. Dus bij deze heeft hij het record van MIK 80.
De tocht ging vervolgens nog via Wageningen, Veenendal, Leersum, Maarn en Leusden als ik het nog goed heb maar zeker weten doe ik `t niet want de 2e helft ben ik meestal niet meer zo helder.
Net voor Leusden haalde we de
VOEK nog in, dat was voor Piet een rede om te laten zien hoe hard hij wel fietsen
kan. Dus we moesten het laatste stukje nog tot op het tandvlees, bij aan komst
stond de teller op 148 km dus aardig ingeschat.
Al met al toch weer een leuke dag gehad.
(De Pillendokter).
Wim ter Haar.
PS:
Der Lange: " we hebben maar
één klein buitje gehad".