De Grebbelinie

Traditioneel is in Leusden één van de eerste krachtmetingen binnen het wegseizoen te fietsen. De weersvoorspelling vooraf heeft twee kanten: enerzijds veel zon en anderzijds wel koud met veel oosten wind. Qua temperatuur, zo blijkt bij de eerste stap buiten de deur, is met de weersvoorspelling helaas niets mis: het vriest een beetje. Dus allemaal in de lange broek, winterhandschoenen en soms zelfs overschoenen. De eer van MIK moet vandaag hoog gehouden worden door een gemêleerd gezelschap: van de zes coureurs is de helft ‘buitenlander in Bunschotense dienst”. (een Baarnaar met een Italiaanse roepnaam, een Zuid-Afrikaan en een in Amersfoort woonachtige “taatje”). De ploeg bestaat daarmee vandaag uit (zonder dat de volgorde een uitspraak doet over de vorm): Reinier Lamberts, Roberto Lustig, Dirk-Pieter Stoffer, Gert Heuveling, Klaas Koelewijn en ondergetekende Pieter Bout
Voor de start wordt besloten dat de kaarten vandaag gezet worden op een kleine afstand met een hoge snelheid: de 80 km. Dit pakt verrassend goed uit. Doordat de route van de 80 km, in tegenstelling tot de langere routes, niet door de Gelderse vallei loopt, valt de wind mee en het gemiddelde dus ook. Toch is het geen lichte tocht: alle cols van de westelijke Utrechtse heuvelrug dienen te worden beklommen.
Over de inzet valt niet te klagen: de motivatie voor met name klimwerk is zelfs zo groot dat de koffiestop aan de voet van de Amerongse berg opgeofferd wordt. Onderweg komt Roberto nog met een bekentenis: tijdens een onderzoek in het ziekenhuis is een scan van zijn hoofd gemaakt, hierop blijken geen hersencellen zichtbaar te zijn. Tijdens het fietsen is dat ons nooit opgevallen, maar ja fietsen doe je ook met je beenspieren… De route is even mooi als perfect uitgezet, zonder ergens verkeerd gereden te zijn arriveren we even na twaalven weer in Leusden.
Zelf kan ik het dan nog niet laten, ik neem nog een omweg naar huis. Hierdoor maak ik alsnog kennis met de, zoals de Belgen zeggen “zure” oostenwind. Juist als dat achter de rug is en ik over de Palestinaweg met de wind in de rug de laatste kilometers wegtrap, zie ik uit tegenovergestelde richting een renner in een bekend blauw-wit shirt naderen. Jawel, het is onze voorzitter. Jan heeft dezelfde tocht als de MIK-ploeg gefietst, maar dan zonder voor- en natransport en dus Bunschoten-Leusden visa versa erbij. Hij heeft ons dus de gehele tijd achtervolgd! Dat is toch een geruststellende gedachte: als er onderweg onverhoopt een keer iets mis gaat, duurt het niet lang of de voorzitter komt ons achterop rijden om ons met raad en daad terzijde te staan! Welke club heeft zo’n voorzitter……
Pieter Bout foto's: Roberto Lustig