The Dutch mountains oftewel, fietsen in zuid Limburg.

Op goede vrijdag hebben Wim ter Haar en ondergetekende (Maarten Bos) de caravan op de heidecamping in Brunsum neergezet met de bedoeling daar met koninginnedag, 5mei, Hemelvaart en Pinksteren lekker te gaan fietsen en ontspannen. Met valkenburg op ca. 15km, de ATB route en Carboonlandroute voor de camping langs en de barbecue in de aanslag moet dat zeker lukken.

Tot 5 mei is hoofdzakelijk de ATB gebruikt. Voor de camping langs loopt een ATB route die om de Brunsummer heide aangelegd is. Dit is een route met zeer veel variatie. Vanaf de camping is de route zeer heuvelachtig met stevige klimmen en steile afdalingen en is hoofdzakelijk in het bos aangelegd. Halverwege gaat de route deels over de hei en deels langs zandduinen. Dit is minder steil maar het fietsen door, soms, los zand is ook zwaar. De route is ruim 16km.

De Carboonlandroute is een route door de oude mijnstreek van Limburg en gaat van Brunsum via Landgraaf, Kerkrade en Heerlen weer terug naar Brunsum. Dit is een route die hoofdzakelijk verhard is en licht glooiend. De steilste klim is 7%. Deze route is, door de onverharde of slechte stukken, ongeschikt voor de racefiets dus werd die op de ATB gedaan. De route is ca. 34 km.

Het weekeinde van Hemelvaart is de racefiets meegegaan. Echter, ik had mijn bergverzet vergeten. De vrijdag na Hemelvaart zijn Wim, Bram de Graaf (gast) en ik vertrokken richting Valkenburg. Via Nuth en Hulsberg stonden we na 16km aan de voet van de Cauberg. Ik moet toegeven dat de Cauberg met 42/21 akelig zwaar is. Na weer afgedaald te zijn ging de rit richting Gulpen. De Keuterberg lieten we voor het gemak rechts liggen. Had met mijn verzet sowieso niet gelukt. In Gulpen is de Gulperberg bedwongen. Ook hier weer zwaar afzien maar ook dit werd gered. Na de afdaling wist Wim de weg terug. M.a.w. na diverse klimmen en afdalingen waarbij we regelmatig op dezelfde plaats terugkwamen stonden we ineens boven op de Keuterberg. Via Klimmen en Voerendaal waren we na ca. 60km weer op de camping.

Vrijdag voor Pinksteren was ik weer in Brunsum met bergverzet. Ben die vrijdag vanaf de camping via Valkenburg, Margraten, Bruisterbosch, Banhold, Mheer, Noorbeek, Slenaken, Epen, en Vaals naar het drielandenpunt gefietst. Dit is een prachtige weg die vrijwel parallel met de Belgische grens loopt en heel erg op en neer gaat. Na een versnapering op het drielandenpunt, via Gemmenich (B), Vaals, Vijlen, Wittem, Eys, Ubachsberg en Voerendaal was ik na 86km weer op de camping. Met bergverzet fietst het allemaal veel ontspannender.

‘s Zaterdags met Wim via Voerndaal, Ubachsberg, Simpelveld, Vaals en Gemmenich het drielandenpunt vanaf de Belgische zijde beklommen. Dit is de mooiste weg naar het drielandenpunt. Vanaf het drielandenpunt via Vaals naar Epen voor koffie met vlaai. We werden erop gewezen beter niet de dagvlaai te kiezen omdat dit de vlaai is die het eerst op moet. Via het Vijlenerbos naar Vijlen en vandaar als vrijdag na 64km op de camping.

Pinkstermaandag hebben Wim en ik nog een mooie tocht gemaakt waarbij alleen de putdeksels weer vlak lagen. Nadat we na 55km weer op de camping waren hadden de dames de voortenten reeds opgeruimd. Dus konden we direct ontspannen aan een biertje.

Dinsdags zijn we rustig weer naar huis gereden met de wetenschap dat we dit volgend jaar weer gaan doen, maar dan in de buurt van Epen

Maarten Bos.