Het is koud als we om acht uur verzamelen bij de C1000. Er staat een krachtige noordoostenwind en de lange broeken en de shirts met lange mouwen zijn aan. Alleen Pieter heeft de  korte broek aan. Gert die van huis komt aangefietst in zijn korte broek keert nog gauw even om, om zich om te kleden. En gelijk heeft hij. Het zal vandaag niet warm worden. Als we vertrekken is het om en nabij de zes graden. Maar het eerste stuk naar de start in Leusden waar het officiële vertrekpunt van de Ronde van Midden Nederland is gaat bijna vanzelf. Met die sterke noordoostenwind en een rustig tempo is het de eerste zestien en een halve kilometer lekker warm draaien. Tijdens het inschrijven nemen we nog een bak koffie en een broodje om de eerste uren door te kunnen. Met een appeltje van de organisatie gaan we op weg. De route is perfect uitgezet. Keurig uitgezet en na een aanwijzig vaak nog een bevestiging.

Al gauw blijkt dat de route wel erg bekend is. Niet alleen omdat we in onze eigen omgeving blijven maar ook omdat de route gaat over onze “eigen” trainingsrondjes.

Het eerste gedeelte gaat van Leusden via den Treek en Austerlitz naar Huis ter Heide.

Zeist en Bosch en Duin passeren we over een voor ons zeer bekende route. Dan gaan we via Bilthoven naar Maarssenbroek waar we na 27 kilometer al een eerste controlepost hebben. Hier stempelen we even en maken even een korte toiletstop waarna we de weg vervolgen via Hollandsche Rading en Loosdrecht naar Kortenhoef en s`Graveland. Dit laatste gedeelte is voor sommigen nieuw. Het is een mooi maar druk gedeelte langs het water. Gelukkig is het nog relatief vroeg en valt het met het verkeer nog mee. Via de Hilversumse Meent en Bussum gaan we richting Huizen alwaar de tweede controlepost is gevestigd “aan de meet”. Ook bij deze club is een vertrekpunt gevestigd. Hier nemen we een kop koffie met het bekende appelgebak.

Rob vertelt hier dat hij de dag ervoor is gevallen en hij heeft behoorlijk last van zijn knie en pols. Hij besluit om de route in te korten en zal ons dus straks gaan verlaten. Na een tweede bakje koffie wordt het tweede gedeelte afgewerkt. Ook nu blijkt weer dat we zelf de route hadden kunnen uitzetten. Negentig procent van dit gedeelte is bekend terrein ja misschien wel honderd procent. Via Laren en Eemnes ging het naar Baarn en vervolgens Lage Vuursche waar we toch nog een stuk door het bos mogen. Dat verbaast ons enigszins omdat er op de route beschrijving staat dat er een gedeelte niet opgenomen is vanwege de MKZ crisis.  Rob heeft ons bij Eemnes al verlaten zodat we met z’n vieren verder gaan. Naast de algenoemde mikkers Pieter, Gert en Rob zijn dat Klaas en ondergetekende. Dat is een bekende samenstelling. We hopen dat we binnenkort toch wat meer anderen mogen begroeten. Via Soest en Soesterberg gaan we langs het vliegveld en de Tankwerkplaats door den Treek weer naar Leusden.

Het officiële gedeelte zit er op en na een colaatje of een andere verfrissing en een bidon en een heuse reiswekker gaan we huiswaarts.  Dat worden nog een kleine twintig pittige kilometers. Want nu hebben we die krachtige noordoostelijke wind tegen. Pieter wist ons echter door Amersfoort te loodsen alsof hij daar geboren was. Volgens Gert met dezelfde overtuiging als Jan Selst dat kan. Gewoon net doen alsof je de weg weet. En gas erop houden. Nou wist Pieter wel echt de weg maar of dit korter is betwijfelen we. Wel is het beschutter. We hebben zelfs even de wind mee. Maar ook nu weer blijkt dat het ergste nog moet komen. Want hoe je het ook wendt of keert we krijgen nadat we Pieter thuis gebracht hebben de wind de laatste kilometers tegen.

Als we voorbij Polynorm rijden zien we dat de thermometer slechts op twaalf graden staat.

Thuis gekomen staat de laagste teller op honderd vijfendertig kilometer. Al met al een mooie tocht. Moeders heeft een paar heerlijke moten Tilapia voor me gebakken en die gaan er grif in.

Een heerlijke afsluiting van een prachtige tocht.

Jan Blokhuis.