Jawel, ook aan mij gaan de aluminiumontwikkelingen op fietsgebied niet voorbij.

Al sinds enkele jaren rijd ik ‘s winters de nodige kilometers naast de weg op een uitermate goedkope ATB met een stalen konfektieframe. Gewoon nieuw gekocht voor weinig bij de fietsenmaker om de hoek. Nee, niet bij Hommes. Gewicht niet aan de orde, dat is gewoon hoog. Strak is het frame wel, en ook na 5 jaar raggen in de nederlandse en italiaanse wouden en bergen blijft zelfs de lak nog verbazend goed, de soms spartaanse winteromstandigheden in acht genomen. eerst regen, modder en pekel, daarna de hogedrukspuit of tuinslang. Maar high-tech, nee, geen sprake van.

Bovendien zorgt het aanzienlijke framegewicht ervoor dat het mij niet altijd lukt om Gert Heuveling en Jan Selst op achterstand te zetten. Af en toe lukt het nog wel om Gert op een dwaalspoor te brengen door bij een splitsing luid “LINKS” te roepen, waarna Jan en ik vrolijk Rechtsafgaan, maar dat lukt niet iedere keer.

Ook een onaangekondigd en lekker sappig paardenspoor wil nog wel eens voor wat schifting zorgen (nietwaar Gert???) maar dat is meestal ook maar van korte duur.

Het is dus hoog tijd voor een high-tech aluminium ATB-frame.

Tijdens onze traditionele voorjaarsvakantie in Italië viel mijn oog op een heeeeeeeeel errug mooi Italiaans frame van lekkere dikke, speciaal geprofileerde buizen. Bij het balhoofd zijn de boven- en onderbuis smal en hoog, in het midden zijn ze vrijwel rond, bij de zitbuis zijn ze laag en breed. Het is geen nieuw frame, maar krasjes komen er toch wel op. Het ziet er zo gelikt uit dat ik bij voorbaat al een kwartier voorsprong verwacht te hebben op Jan en Gert. Ga maar na, ze moeten eerst van de verbazing bekomen, en dan ben ik al halverwege..........

Maar goed, een oversized aluminium frame dus. Werkelijk alles is bij zo’n frame oversized. Bracket, balhoofd, zadelpen en (voor)derailleur, alles is groter dan een ‘standaard’ stalen frame. Tot mijn grote vreugde kon ik het frame kopen inklusief bracket, zadelpen en voorderailleur (Shimano deore LX), maar zonder balhoofdcups en -lagers. En dat moet dus ook oversized zijn. Geen probleem, die zijn bij vrijwel elke fietsenmaker te koop. Maar dan gaat het mis. Daar hoort dus ook een oversized voorvork plus stuurpen bij !!!! En die heb ik niet. Dan kan je 2 dingen doen: of je koopt dat er (nieuw) ook bij, of je bedenkt een slimme list. Ik heb voor het laatste gekozen.  Want een voorvork plus stuurpen tikt lekker aan in je portemonnee.

De slimme list is het maken van 2 stalen verloopbussen om een standaard balhoofdset in een vreselijk dik aluminium frame te kunnen monteren zonder dat je hele voorvork uit je fiets valt. Nog slimmer is het om deze bussen niet zelf te maken, maar dat aan een ervaren kollega over te laten. Een van mijn zeer geachte kollega’s bij Polynorm is op dit moment deze bussen eventjes aan het maken op de draaibank. Voor hem een koud kunstje. Aangezien deze kollega ook een fervent fietser is, heeft hij aan een half woord genoeg om te begrijpen wat de bedoeling is.

Bijkomend voordeel van deze aktie is dat mijn ‘nieuwe’ ATB een -jawel- Campagnolo balhoofdset krijgt. Inderdaad, Campagnolo komt ook uit Italië (Shimano niet). Die had ik nog over van mijn racefiets, enigszins versleten, maar is goed genoeg om op mijn ATB ingezet te worden. Dat er bij sommige stuurposities een kleine ‘parkeerstand’ op mijn fiets zit, mag de pret niet drukken. Als je in een lekkere zandbak overeind probeert te blijven voel je dat toch niet.

Mijn nieuwe frame is van het merk MATA. Dat is net zoiets als een MASTER of een EMPELLA, maar dan op z’n Italiaans. De Italianen zijn daar trouwens veel verder mee dan wij in Nederland. In landen als Italië en Frankrijk heeft elk restaurant zijn eigen wijnmerk (lees: etiket, want de wijn zelf komt meestal van de plaatselijke wijnboer), in Italië zie je deze tendens nu ook terug in fietsen. Moser, Saronni, Bianchi, Fondriest, Mata, Maddalena. Inderdaad, zelfs Maria Magdalena fietste.

Eén zekerheid: het aantal ATB’s van het merk MATA dat in Nederland rondrijdt is op de vingers van één hand te tellen. Het is dus een uitermate exklusieve ATB. Misschien niet qua specifikatie (op mijn zelf gemaakte Campagnolo-Look pedalen na), maar in ieder geval wel in naam. Mijn stalen ATB-frame had ook een exklusieve naam - Black Eagle- maar aan het frame kon iedereen zien dat dat gewoon een Taiwanese kloon was. Zo een van: doet U mij maar drie kontainers van deze freempies.

En daar is bij mijn nieuwe frame geen sprake van. Die is hoogstpersoonlijk door mijzelf geïmporteerd naar Nederland, achter op de trekhaakdrager.

Rob lustig,  22 april 1998.