Kleintje IJsselmeer

Vrijdagavond 17 april telefoon in huize Verburg.

Henk vd. Mheen (Henkepy) aan de lijn met de vraag of ik het leuk vindt het stalen ros te beklimmen voor een kleintje ijsselmeer. Gezien de weersvooruitzichten en voorspelde temperatuur kan het een aangename fietsdag worden. Wat betreft de afstand is dat een ander verhaal. Besloten wordt om toch maar mee te gaan. Zaterdag morgen 7.30 uur vertrek bij Henk. Pieter Bout en Gerard v.d. Mheen zijn ook van de partij. Wij besluiten om eerst door de flevopolder richting Lelystad te rijden. Rustig werden de beentjes los gereden. Net over de brug bij Nijkerk worden we geconfronteerd met een bloederige ravage op het wegdek. Een ree heeft een aanvaring met een of ander voertuig niet overleeft en licht daar totaal plat gereden midden op de weg. De veroorzaker getuigt van weinig respect voor dieren, door dat zo midden op de weg te laten liggen. Via Zeewolde – Lelystad naderen we de dijk naar Enkhuizen. De wind is ons gunstig gezind en in strak tempo slechten we de dijk. Enkhuizen, 10.00 uur tijd voor een bakkie, we fietsen het centrum door en tot onze verbazing zijn alle restaurantjes nog dicht. Dan maar gelijk door naar Hoorn. Daar hebben ze de koffie wel bruin als we arriveren. Met uitzicht op de oude haven, en inmiddels een lekker zonnetje genieten we van de koffie. Er gaan wat kleding stukken uit voor het vervolg van de rit. De wind staat nu meer van voren als we de dijk volgen langs Monnickendam –Edam- Volendam- Uitdam-Durgerdam. Maar de samenwerking is goed. Als de contouren van Amsterdam in zicht komen begint Pieter zijn zakken al vast te ontdoen van overtollig voedsel door dit op het asfalt te deponeren. Ik dacht altijd dat zoiets in de finale gebeurde……? Maar hij realiseerde zich dat het misschien toch wat vroeg was voor deze actie, en heeft het weer keurig opgeraapt. Via Schellingwoude richting Muiden. In Muiden nog een korte stop voor een lekkere zoute haring en een koude cola. Dat kwam Gerard wel goed uit, en ondergetekende ook wel. Gerard zijn nek speelde flink op en de kilometers ook. Voor hem is deze rit zo wie zo een record, want het is een kleintje ijsselmeer maar in kilometers groot genoeg. En dat is als je deze rit voor het eerst rijdt een behoorlijke vuurdoop. Het laatste stuk door het Gooi. Nico zat een beetje af te zien de beentjes waren vol. Na zes en half uur fietsen en 195 km onder de wielen door getrapt te hebben, arriveren we weer in Spakenburg. Een prachtige fietsdag hebben we gehad. Misschien toch weer iets voor de klassiekerlijst. Of anders ieder jaar zoals nu.

Wie zin heeft trekken spontaan de stoute fietsschoenen aan.

Sportieve groet,
Nico Verburg.