De kop van dit verslag lijkt figuurlijk maar was bij de Teckelenburg rundfart van 2006 voor mij een letterlijk gebeuren. Ondanks het slechte weer op vrijdag waren Henkepie en ik toch tot de conclusie gekomen, na het intensief volgen van de weerberichten, om maar af te varen naar Duitsland.
De ploeg zou bestaan uit 2 Mikkers en mijn zoon Erik die we in Enschede op zouden pikken.
Het weer viel gelukkig nog mee, het was bewolkt en soms motregende het een beetje. Het gevolg van die motregen was wel dat overal de weg nat was.
Nadat we gestart waren zagen we na 4 kilometer al een bord van een beklimming met een stijgingspercentage van 25%. Je moest bijna haaks de bocht om en dan meteen naar omhoog. Henk ging als eerste naar omhoog en moest halverwege afstappen. Ook Erik moest eraf. Ik wou fietsend boven komen maar op driekwart van de helling slipte mijn achterwiel weg en voor ik het wist lag ik op de weg. Een grote groep die achter ons aan reed gebeurde hetzelfde mee; een leuk gezicht als je bovenaan de helling staat. Toch was het een leuke tocht met het nodige klimwerk. Het weer viel over de hele dag niet tegen en rond half vier hadden we er 156 kilometer opzitten. Het was absoluut een leuke fietsdag, jammer dat er niet meer Mikkers aan de start stonden.

Gert Hop.