Pijpers Paasrit te Nijkerk.  (28-maart 2005).

Tweede paasdag rijdt MIK met 4 man deze schitterende tocht van 110 km: Maarten, Tim, Henk-Gerard en ondergetekende. Voor alle duidelijkheid: qua omgeving, niet qua weer.

De ochtend begint met nevelig weer. Voor de start twijfelt Maarten al of het wel zo verstandig is van start te gaan, hetgeen helaas waarheid wordt: na 10 km begint het te hozen. Hij keert alsnog om, drie man “varen” door.

Plotseling een bliksemschicht en een donderslag. Wij schieten een boerenerf op om te schuilen. Tim weet de in duster geklede boerin te charmeren, waardoor we in de stal mogen.

Even overwegen wij daar de fiets in te verwisselen voor de gestalde paarden.

Droog wordt het niet, flink koud geworden toch weer op de fiets.

Na een half uur zien we voor ons in de verte een MIK shirt. Tot onze niet geringe verbazing is het Maarten. Na het omkeren kwam hij een VOEK rijdster tegen die wel doorging. Dat werd meer dan zijn ego kon verdragen, waardoor hij alsnog achter ons was aangesneld. Hij had ons in het oog tot wij plotseling van de aardbodem verdwenen (in de stal dus). Kilometers glijden onder de wielen door, maar droog wordt het nog niet.

Bij een lekke band van Pieter gaf Tim iedereen les in het oppompen van de band met een gaspatroon. Resultaat een opgepompte band waarvan het ventiel gemolesteerd is en die toch niet leegloopt. Dat lukt hem geen tweede keer. Door de afleiding vergeten we even de natte kou. In Assel blijkt tijdens de appelgebak dat veel deelnemers kennelijk zijn omgedraaid. Hier komt ook Tim weer tot leven, hij begint weer

Na de koffie als een speer naar Nijkerk terug, Henk-Gerard als gangmaker. Uitgewoond, met holle ogen en onder de modder strompelt Tim bij de finish binnen. Na een cola komt hij weer bij zijn positieven, wij houden het bij een welverdiend pilsje. Zo loopt alles toch nog goed af.

Ik weet niet of er ook gekke appels bestaan. Zo ja, dan vallen wij in die categorie.

Pieter Bout