20 mei 1995 was het weer zover. Het rondje Posbank stond op de Mikkalender. Er reden die dag, ja je leest het goed, 18 Mikkers mee. De bedoeling was dat wij om 8 uur zouden vertrekken vanaf de C-1000. Maar lacht u niet, het werd ongeveer 8.45 uur. Waarom? Jan Selst had zich verslapen. Niks aan de hand, dan rijden we gewoon naar Jan Selst toe. Zo gezegd zo gedaan, wij met z’n allen op pad naar de Kwikstaart. Daar aangekomen, was Jan Selst al weg. We waren elkaar mis gereden.

Ondertussen kwam Jaap van Dijk tot de conclusie dat hij misschien een kledingstuk te weinig droeg. Dus weer wachten. Inmiddels was Jan Selst boven water, dus het wachten was nu op Jaap van Dijk. Tijdens dit wachten kwam ene Bos tot de ontdekking dat ook hij een kledingstuk te weinig bij zich had. Deze ging als een haas terug naar huis. Inmiddels was Jaap van Dijk retour en toen was het wachten op Maarten. We gingen maar weer bij de C-1000 staan. En tijdens dit wachten ging ene Koelewijn uitgebreid boodschappen doen bij de Mobil.

Tijdens al dit wachten viel me op dat één Mikker rood aanliep van woede, maar hij hield zich keurig in. Bos en Koelewijn meldden zich en eindelijk vertrok de Vebo-trein richting Posbank.

Het weer werkte goed mee die dag, dat was dus een pluspunt. In de regen rijden is immers niet zo prettig!

Via Nijkerk reden we richting Barneveld. Ondergetekende dacht dat hij een lekke voorband had, maar ook zijn achterband was lek. Zodoende kwam hij meteen in het bezit van de lekke bandentrofee. Via Barneveld gingen we richting Arnhem.

Jaap van Dijk verloor zijn bidonhouder, die was afgebroken. Via Arnhem richting Rozendaal, waar tevens de beklimmimg begon van de Emmapiramide en de Posbank. Ieder ging zijn eigen weg. Er wordt boven immers altijd op elkaar gewacht?

De klimgeiten Bos, Hop en Lustig waren als eerste boven, en jullie geloven het zeker niet als ik vertel dat ik deze keer niet de laatste was die boven kwam. Boven op de Posbank staat een Schaapskooi waar je kunt eten en drinken. Dit sprak ons wel aan, dus wij naar binnen.

Een aantal Mikkers moest naar de WC. Daarvoor moest een bedrag van fl. 0,35 betaald worden.

De heren Hubertse en Van Roekel voldeden hieraan, nadat ze eerst 70 cent van het schoteltje gehaald hadden en dit na het doen van hun behoefte keurig retourneerden op het schoteltje.

Nadat iedereen was voorzien, aanvaarden we de terugreis.

Na ongeveer 5 kilometer kwam Jaap van Dijk er achter dat hij zijn zonnebril had laten liggen. Hij ging terug en wij weer wachten. Nou tijdens dit wachten werden wij verrast door een preek van ongeveer 15 minuten van een mede-Mikker.

Er werd niet gelachen, alleen maar geluisterd. Jaap van Dijk, die terug kwam, vond het vreemd dat op prediker B. Hartog na iedereen zeer stil was. Wij durfden niets meer te zeggen na die ontploffing.

We reden via Rheden, Harskamp, Hoenderloo, Stroe, Voorthuizen, Nijkerk naar Bunschoten.

Op de nijkerkerweg reed Bort Hartog zonder aanleiding in de berm. De sloot had ook gemogen, maar dat gebeurden gelukkig voor hem niet. Zo kwamen we allen in Bunschoten aan.

Conclusie: Heerlijk weer, normaal tempo, veel komische taferelen en de gedachte:

O wat is het fijn een Mikker te mogen zijn!

Frans van Roekel.