Op het starttijdstip blijkt dat deze oproep inderdaad zijn uitwerking niet
gemist heeft: maar liefst 11 MIK-ers zijn vertegenwoordigd. Nu blijft er altijd
wat te wensen over, maar grofweg de helft van de leden is toch een positief
resultaat te noemen. Daarbij ook fietsvrienden die weinig in groepsverband
gefietst hebben, bravo!Besloten wordt om een vlakke ronde te rijden, om te beginnen richting Garderen.
Roze pilletjes en andere verboden stimulerende middelen waarmee in Duitsland grensverleggende prestaties werden verricht, zijn vandaag niet nodig. Afspraak is dat er rustig gereden wordt. Nu leert de ervaring dat zo’n afspraak zelden langer stand houdt dan de Bonte Poort. Vandaag is dat anders en wordt deze afspraak nageleefd tot het laatste rechte eind (zou het dan toch gekomen zijn doordat ik zelf niet veel op kop gereden heb, vraag ik mij af?). Zover is het echter nog niet: in Garderen wordt aangelegd voor koffie met appelgebak. Uiteraard wordt er nog wat nagepraat over de 3-daagse. Zelfs de overbuurman met z’n herrie makende bladblazer (of was het bladzuiger?) kan de pret niet drukken, integendeel.
Ook de alom geroemde en bekende behulpzaamheid van MIK wordt weer aangetoond.
Een automobilist die de weg naar Harskamp wil weten wordt beleefd en netjes te
woord gestaan. En dat terwijl wij er al van overtuigd zijn dat hij Harskamp met
de staat waarin zijn auto verkeert nooit zal halen. Dat laten we echter niet
merken, de automobilist wordt in zijn waarde gelaten en loopt tevreden en goed
geďnformeerd terug naar zijn vehikel.De kledinglijn wordt ook nog even besproken: de langverwachte levering van een winterjack is keiharde realiteit geworden.
We willen net weer opstappen, en ja hoor daar komt weer een kegelclub aanfietsen (wat hebben wij daar toch mee?). Deze gebeurtenis versnelt het moment van vertrek: Harderwijk is het volgende doel.
Hoewel dat pas veel later zal blijken is daar de eerste dorst naar ander vocht
dan koffie waarschijnlijk ontstaan, want het gaat nu in een rechte lijn
huiswaarts.Geheel toevallig rijden we langs het Nekkeveld en wordt massaal gehoor gegeven aan de uitnodiging van Maarten een enkel afzakkertje te nemen. Wij zijn dat ook allemaal vast van plan, totdat Maarten zelf zegt dat hij zoveel bier in huis heeft dat wij dat toch niet opdrinken. Hoewel we daar eigenlijk zelf op tegen zijn, voelen we ons nu toch zodanig uitgedaagd dat het niet bij een enkel biertje meer kan blijven. Achtereenvolgens passeert er bier van de Aldi, Amstel en Warsteiner (ik sluit niet uit dat er ook nog een merk is dat ik mij niet meer kan herinneren). En ja, het is ook de schuld van het mooie najaarszonnetje.