Vrijdag 12 september.

De volgende dag stond de lange route van 155 kilometer op het program. Om acht uur was het ontbijten en om ongeveer negen uur zouden we van start gaan. Dit liep iets uit maar om 9.30 uur zaten we op de fiets. Het ging natuurlijk meteen weer naar omhoog en we zouden weer proberen om een stuk van de Moezel af te snijden. De weg was moeilijk te vinden maar na advies van een Duitser die ons waarschuwde dat het wel erg stijl was zouden we het toch maar proberen. Na een klein stukje klimmen ging de weg over in een grindpad zodat menigeen verzuchte: ”had ik mijn ATB maar meegenomen”, maar het geweldige uitzicht maakte veel goed en volgens Piet was opnieuw de kortste route niet altijd de makkelijkste.

In één van de volgende snelle afdalingen raakte de ploeg Gert kwijt die zo moe was dat hij meteen doorreed naar de Moezel. De Mik ploeg was de weg naar links gevolgd en stond een kilometer verder bij een rotonde te wachten. Toen Gert wat lang weg bleef besloten Henk en Nico maar weer naar boven te klimmen om te kijken of Gert niet uit de bocht gevlogen was. Ondertussen had Gert de ploeg alweer gevonden maar stonden we nu weer te wachten op Henk en Nico; zo verloren we weer een uur en er werd besloten om de koffie maar over te slaan om wat tijd in te halen. Nu liep de route door de Eifel; de plaatsjes waren erg klein en uitgestorven. Het was al twee uur toen we uitgehongerd in Manderscheid arriveerden en op het eerste beste terras doken we neer wat achteraf niet zo ’n goede keus was. Acht man bestelde hier cola, koffie en een Stammer max. Wim gaf aan dat de uitsmijter uit minsten drie eieren moest bestaan maar het eethuis had niet meer dan acht eieren op voorraad en de kippen wilden geen eieren meer leggen dus het hield met één ei de man op. Uit wraak ging Wim voor het vertrek nog even naar het toilet waarna de café baas alle deuren en ramen ging openzetten.

Verschillende Mikkers hadden het in dit gedeelte van de route moeilijk totdat Lambert een bord Cochem 30 kilometer zag; hierna kreeg hij de geest en vloog tegen de laatste bergen op.

Na een lange afdaling arriveerde we weer in Cochem waar we op ons terras weer genoten van onze Bitburgers. Terwijl wij aan ons biertje zaten arriveerde er een Nederlander met zijn gezin in de auto. De beste man moest file parkeren en dat ging hem niet zo best af, toen hij uitstapte vroeg onze Henkepie of hij zijn rijbewijs wel had. Dit werd hem niet in dank afgenomen.

Dag-3 klik hier

Terug: klik hier